無人知坦腹,水影半簾苔。
驚謂青蟲墮,垂絲忽上來。
無人知坦腹,水影半簾苔。
驚謂青蟲墮,垂絲忽上來。
無人知曉坦腹而臥的閒適,
水面倒影映著半簾青苔,一片靜謐。
我驚疑是青蟲墜落下來,
卻見垂下的蛛絲忽然又升了上去。
No one knows the reclining figure's ease,
The water's reflection, half a curtain of moss, serene.
Startled, I thought a green insect had fallen,
But a dangling silk thread suddenly rose up again.
隱逸是對社會認同的一種主動疏離與治理。
以無人知曉的坦腹與水影苔痕,勾勒出孤寂幽靜的隱逸心境。
本詩為五言絕句,押平聲韻。
東山書院編輯整理