歲晚隨君色色無,嫁時我自有瓊琚。
借令值客休捫蝨,幸未能詩勿跨驢。
寧與漁樵安舊隱,莫言封禪著新書。
夜寒憎見牛衣泣,起執晨炊觸釜魚。
歲晚隨君色色無,嫁時我自有瓊琚。
借令值客休捫蝨,幸未能詩勿跨驢。
寧與漁樵安舊隱,莫言封禪著新書。
夜寒憎見牛衣泣,起執晨炊觸釜魚。
年末跟隨你,我一無所有,
但出嫁時我自有美玉作爲嫁妝。
假使有客人來,請不要捉蝨子,
幸好我不會作詩,也不必騎驢逞強。
寧願與漁夫樵夫安於舊日的隱居,
莫要談論封禪大典或撰寫新書張揚。
寒夜討厭看見牛衣哭泣的悲涼,
起身做早飯,觸碰鍋中的魚忙。
Year's end, following you, I possess nothing at all,
Yet at our wedding, I brought my own jade adornments fine.
If guests come, please refrain from picking lice—let it fall,
Luckily, I cannot write poems, so don't ride a donkey in line.
Rather dwell with fishermen and woodcutters in old seclusion,
Never speak of sealing Mount Tai or writing new books in confusion.
Cold nights, I loathe seeing the ox-hide coat weep in despair,
Rising to prepare morning meal, I touch the fish in the pot with care.
婚姻關係中的價值博弈與自我認同的反思。
以婦人自嘲口吻,表達對婚姻中自身價值的思考。
本詩為七言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理