自憐新髻好,對鏡久夷猶。
回首瞥見郎,含羞整搔頭。
花間並郎行,低說夜來話。
蝴蝶學嬌痴,飛來傍裙帶。
羨殺葉底花,色嬌香不漏。
安得郎如葉,長將玉肌覆。
自憐新髻好,對鏡久夷猶。
回首瞥見郎,含羞整搔頭。
花間並郎行,低說夜來話。
蝴蝶學嬌痴,飛來傍裙帶。
羨殺葉底花,色嬌香不漏。
安得郎如葉,長將玉肌覆。
我獨自憐愛新梳好的髮髻,對著鏡子久久徘徊猶豫。
回頭忽然瞥見情郎,含羞整理頭上的玉簪。
在花叢中與情郎並肩而行,低聲訴說昨夜的情話。
蝴蝶也學著嬌痴的模樣,飛來依傍在我的裙帶旁。
真是羨慕那葉底的花朵,顏色嬌豔香氣卻不外露。
怎能希望情郎像葉子一樣,長久地將我的肌膚覆蓋。
Admiring my new hairdo in the mirror, I linger long.
Turning my head, I catch sight of my love, and shyly adjust my hairpin.
Walking side by side with him among the flowers, I whisper of last night's words.
Butterflies, learning coquettish folly, fly close to my skirt's sash.
How I envy the flowers beneath the leaves, their beauty tender, their fragrance not spilling out.
If only my love were like a leaf, forever covering my jade-like skin.
對鏡行為隱含自我認同的構建與猶疑。
刻畫女子對鏡自憐、欣賞新梳髮髻並躊躇不決的微妙情態,展現閨中細膩心思。
本詩為五言古詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理