梅花香未已,早是杏花時。
身老春遊倦,心恬夜夢知。
百杯聖俞酒,萬首放翁詩。
肉眼今誰識,神仙世有之。
梅花香未已,早是杏花時。
身老春遊倦,心恬夜夢知。
百杯聖俞酒,萬首放翁詩。
肉眼今誰識,神仙世有之。
梅花的香氣還未消散,
卻已是杏花開放的時節。
年老的我已厭倦春遊,
內心恬靜,知曉夜晚的夢境。
暢飲百杯聖俞般的美酒,
吟詠萬首放翁那樣的詩篇。
如今有誰能以凡眼識得,
這世間確有神仙存在。
The plum blossom's fragrance lingers still,
Yet apricot flowers now take the hill.
My aged self tires of spring's outings bright,
My tranquil heart knows dreams in the quiet night.
A hundred cups of wine, like Sage Yu's brew,
Ten thousand verses, as Painter Weng knew.
Who now can see with mortal eyes, I pray,
That in this world, immortal beings stay?
花信更迭揭示自然週期的不可逆,引發對時間治理的沉思。
以梅花香氣未散而杏花已開,暗喻時光流逝、季節交替之迅疾,流露對春光易逝的微妙惆悵。
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理