乞得雨初霽,登臨一解顔。
自攜斑竹枝,來對白雲山。
月色朦朧裡,溪聲遠近間。
相留且盤礴,莫惜夜深還。
乞得雨初霽,登臨一解顔。
自攜斑竹枝,來對白雲山。
月色朦朧裡,溪聲遠近間。
相留且盤礴,莫惜夜深還。
祈求降雨,天剛放晴,
登高遠眺,愁容頓消。
自己攜帶著斑竹手杖,
前來面對這白雲繚繞的山巒。
月色朦朧籠罩之中,
溪水聲在遠近之間流淌。
相互挽留,暫且盤桓徜徉,
莫要惋惜夜深才歸去。
Begging for rain, just after the sky clears,
I climb high, my face brightening with ease.
Carrying my own mottled bamboo cane,
I come to face the mountain of white clouds.
In the hazy moonlight's gentle embrace,
The stream's voice murmurs, near and far away.
Stay a while longer, let's linger at ease,
Don't mind the deep night's late return.
自然變化帶來心境轉換,體現環境對認知的積極治理。
雨後初晴登亭遠眺,心懷舒暢,展現閒適的山水之樂。
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理