浣紗如妾心,皎然照冰雪。
秋聲入絡緯,炯炯織霜月。
裁衣嫁作梁鴻婦,白髪相看如此布。
不學西施矜媚嫵,妝成欲覓君王顧。
忘卻土城山下路,貪向銅龍溪邊住。
明朝吳騎猛如虎,獻入娃宮作俘虜。
含羞短製衣楚楚,忍學翩翩鶴翎舞。
浣紗如妾心,皎然照冰雪。
秋聲入絡緯,炯炯織霜月。
裁衣嫁作梁鴻婦,白髪相看如此布。
不學西施矜媚嫵,妝成欲覓君王顧。
忘卻土城山下路,貪向銅龍溪邊住。
明朝吳騎猛如虎,獻入娃宮作俘虜。
含羞短製衣楚楚,忍學翩翩鶴翎舞。
浣洗紗線如同我的心,
皎潔明亮,映照著冰雪。
秋聲傳入織布機的梭子,
目光炯炯,織著如霜的月光。
裁衣出嫁,成爲梁鴻那樣的賢士之妻,
白髮相對,看著這樣樸素的布匹。
不學西施那樣矜持嫵媚,
梳妝好了想去求得君王的顧盼。
忘卻了土城山下的道路,
貪戀地住在銅龍溪邊。
明天吳國的騎兵兇猛如虎,
被獻入吳宮(娃宮)成爲俘虜。
含羞穿著短小精緻的衣服,
怎能忍心去學那翩翩的鶴翎舞(指取悅敵人的舞蹈)?
Washing yarn is like my heart,
Gleaming bright, reflecting ice and snow.
Autumn sounds enter the loom's shuttle,
Glistening, weaving the frosty moon.
Cutting cloth to marry as Liang Hong's wife,
White hair gazing at such plain fabric.
Not learning from Xi Shi's coy allure,
Made up, seeking the king's glance.
Forgetting the road beneath Tuchen Mountain,
Greedily dwelling by Tonglong Stream.
Tomorrow, Wu's cavalry fierce as tigers,
Presented into the Wa Palace as captives.
Shyly wearing short, elegant garments,
How can I bear to learn the crane's graceful dance?
物我互喻,完成對自我品格的內在認同。
以浣紗喻心志,讚頌純潔堅貞的品格。
本詩為雜言樂府,押平聲韻。
東山書院編輯整理