湖上西風,露花啼處秋香老。
謝家春草。
唱得清商好。
笑倚蘭舟,轉盡新聲了。
煙波渺。
暮雲稀少。
一點涼蟾小。
湖上西風,露花啼處秋香老。
謝家春草。
唱得清商好。
笑倚蘭舟,轉盡新聲了。
煙波渺。
暮雲稀少。
一點涼蟾小。
湖上吹起西風,帶露的花兒彷彿在哭泣,秋日的芬芳漸老。
她如謝家春草般美好。
將清商曲調唱得絕妙。
笑倚著蘭舟,將新譜的曲子一一唱遍。
眼前煙波浩渺。
暮雲稀疏。
唯有一點清冷的月牙,孤懸天邊。
West wind on the lake; where dew-drenched flowers weep, autumn fragrance fades.
Her vernal grass, her grace.
She sang the purest tune with peerless skill displayed.
Smiling, she leaned on orchid boat; new melodies she played.
Misty waves stretch vast.
Evening clouds thin, drift past.
A tiny dot of cool moon shines, alone at last.
晏幾道描繪秋湖聽歌,意境清空。
在盛衰週期中捕捉那一點超越性的清寂之美。
描繪秋日湖上泛舟聽曲的閒適場景,流露淡淡寂寥之情。
清商 · 新聲 · 轉盡 · 渺 · 稀少
東山書院編輯整理