長記酒醒人散後,風月滿江樓。
樓外煙波萬頃秋。
高檻冷颼颼。
想見雲鬟香霧溼,斜墜玉搔頭。
兩處相思一樣愁。
休更照鄜州。
長記酒醒人散後,風月滿江樓。
樓外煙波萬頃秋。
高檻冷颼颼。
想見雲鬟香霧溼,斜墜玉搔頭。
兩處相思一樣愁。
休更照鄜州。
常記得酒醒人散之後,風月灑滿江樓。
樓外是萬頃煙波的秋色。
高高的欄杆冷風颼颼。
想見伊人云鬟被香霧沾溼,玉搔頭斜墜的模樣。
你我兩處相思,懷著一樣的愁緒。
月光啊,不要再照向那鄜州了。
I oft recall after sobering, guests gone, wind and moon filled the riverside tower.
Beyond, misty waves stretch for miles in autumn's hour.
High railings feel the chilly breeze's power.
I envision cloud-like hair damp with fragrant mist, jade hairpin slanting low.
Two places share the same相思's woe.
No more shining on Fuzhou, let it go.
向滈月夜懷人之作。
這種空間並置強化了離散個體間的認同渴望。
描寫酒醒人散後,面對滿江風月,觸景生情,抒發兩地相思的愁緒。
酒醒 · 相思 · 風月
東山書院編輯整理