高柳蟬嘶,採菱歌斷秋風起。
晚雲如髻。
湖上山橫翠。
簾卷西樓,過雨涼生袂。
天如水。
畫樓十二。
有個人同倚。
高柳蟬嘶,採菱歌斷秋風起。
晚雲如髻。
湖上山橫翠。
簾卷西樓,過雨涼生袂。
天如水。
畫樓十二。
有個人同倚。
高高的柳樹上蟬聲嘶鳴,採菱的歌聲停了,秋風乍起。
傍晚的雲朵宛如女子的髮髻。
湖對岸,青山橫臥,翠色慾滴。
捲起西樓的簾幕,一陣雨過,涼意透入衣袖。
天空澄澈如水。
那一片畫樓重重。
有個人兒正與我一同憑欄相依。
Tall willows, cicadas cry; lotus-picking songs cease as autumn wind rises.
Evening clouds like a coiled hair-knot.
Across the lake, mountains lie in emerald sweep.
West tower's curtain rolled up, after rain, coolness sleeves my gown.
Sky like water, clear and vast.
Twelve painted towers stand.
There's someone leaning with me, hand in hand.
汪藻秋日登樓懷人之作。
以景寓情,在時空的週期流轉中凸顯孤寂。
描繪秋日湖景,抒寫雨後與佳人同倚畫樓的情致。
蟬嘶 · 採菱 · 涼生 · 同倚
東山書院編輯整理