星移斗轉,玉蟾西下,漸覺東郊向曉。
馬嘶人語隔霜林,望千里、長安古道。
珠宮姊妹,相逢方信,別後十分瘦了。
上林歸去正花時,爭奈向、花前又老。
星移斗轉,玉蟾西下,漸覺東郊向曉。
馬嘶人語隔霜林,望千里、長安古道。
珠宮姊妹,相逢方信,別後十分瘦了。
上林歸去正花時,爭奈向、花前又老。
星斗轉移,明月西沉,漸漸覺得東郊天將破曉。
隔著掛霜的樹林傳來馬嘶人語,遙望那千里之外的長安古道。
與宮中的姊妹們相逢,才確信分別之後彼此都消瘦了許多。
正當繁花時節歸返上林苑,無奈在花前,人卻又老了一分。
Stars shift, the jade moon sinks west, dawn's glow tints eastern fields.
Horse neighs, faint voices through frosted woods, gaze down the ancient road to Chang'an.
Sisters from pearl palaces meet, now believe how thin we've grown since parting.
Returning to Shanglin as flowers bloom, yet before them, we age once more.
蘇氏送別姊妹歸宮之作。
以花時歸去反襯衰老,暗含對生命週期的無奈審視。
描寫羈旅途中拂曉時分憶念京城故人,感傷年華老去。
向曉 · 馬嘶 · 瘦了 · 花時 · 又老
東山書院編輯整理