花下春藏五馬,松間風落雙鳧。
兵廚玉帳卷酃湖。
人醉碧雲欲暮。
歸去聊登文石,翱翔便是天衢。
雅歌誰解繼投壺。
桃李無言滿路。
花下春藏五馬,松間風落雙鳧。
兵廚玉帳卷酃湖。
人醉碧雲欲暮。
歸去聊登文石,翱翔便是天衢。
雅歌誰解繼投壺。
桃李無言滿路。
春花之下,藏著太守的五馬高車;松林之間,清風吹落一雙水鳥。
軍廚玉帳之畔,捲起了酃湖的春色。
衆人沉醉,直至碧雲將暮。
歸去後,姑且登上文石砌就的台階;翱翔於仕途,便如踏上通天大道。
雅致的歌詠,誰能繼之以投壺之戲?
桃李雖不言,卻已花開滿路,喻門生遍布。
Beneath flowers, spring hides five-horse carriage; among pines, wind drops a pair of waterfowl.
The army kitchen's jade tent furls up Ling Lake.
People drunk as twilight clouds descend.
Returning, let's ascend the patterned stone; soaring then is the celestial road.
Who can follow elegant songs with a game of pitch-pot?
Peach and plum trees, wordless, fill the road with bloom.
毛滂描繪宴遊雅集與仕途展望。
通過文化資本的展示與交換,完成精英圈層的身份認同構建。
描繪宴飲雅集後的歸途情景,暗含對仕途通達的期許與自得。
春藏 · 風落 · 歸去 · 翱翔 · 雅歌 · 無言
東山書院編輯整理