牆頭花□寒猶噤。
放繡簾晝靜。
簾外時有蜂兒,趁楊花不定。
闌干又還獨憑。
念翠低眉暈。
春夢枉惱人腸,更厭厭酒病。
牆頭花□寒猶噤。
放繡簾晝靜。
簾外時有蜂兒,趁楊花不定。
闌干又還獨憑。
念翠低眉暈。
春夢枉惱人腸,更厭厭酒病。
牆頭的花兒,寒氣裡仍瑟縮著不敢綻放。
白日裡放下繡簾,一片寂靜。
簾外不時有蜂兒,趁著楊花飄飛不定。
我又獨自憑倚著欄杆。
思念讓她翠眉低垂,泛起愁暈。
春夢徒然擾亂心腸,更添這厭厭的酒病煩憂。
Blossoms on the wall, chilled, still hold their breath.
Silk drapes hang, day's quietude unfurled.
Beyond, bees dart, chasing willow down in restless flight.
Again I lean alone on the balustrade.
Thoughts sink, brows knit, a faint flush of dismay.
Spring dreams in vain torment the heart, deepened by this weary, wine-sick malaise.
毛滂晚年閒居所作。
以微觀擾動暗示情感治理的失效。
描繪春日閨中女子孤寂慵懶的情態與愁緒。
晝靜 · 獨憑 · 惱人 · 厭厭
東山書院編輯整理