唱歌須是,玉人檀口,皓齒冰膚。
意傳心事,語嬌聲顫,字如貫珠。
老翁雖是解歌,無奈雪鬢霜須。
大家且道,是伊模樣,怎如念奴。
唱歌須是,玉人檀口,皓齒冰膚。
意傳心事,語嬌聲顫,字如貫珠。
老翁雖是解歌,無奈雪鬢霜須。
大家且道,是伊模樣,怎如念奴。
唱歌必須是美人,檀口輕啓,
皓齒冰膚,容顏絕世。
她以歌聲傳達心事,語調嬌柔,聲音微顫,
吐字如珍珠串聯,圓潤清亮。
To sing a song, it must be a beauty with lips of jade,
Teeth of ice, skin of frost, a vision never to fade.
Meaning conveyed through heart's intent, voice trembling, sweet and frail,
Each word a string of pearls, a flawless, shining tale.
李廌品評歌藝的詼諧之作。
通過代際審美對比,揭示了文化認同的流動性。
通過對比歌者容貌與歌藝,表達對青春美好與技藝的讚美。
唱歌 · 老翁 · 念奴
東山書院編輯整理