斷橋缺月。
點點枝頭雪。
畫角吹殘聲未歇。
早是一年春別。
壽陽弄粉成妝。
柔腸結結丁香。
可怕真梅輕妒,游蜂說與何妨。
斷橋缺月。
點點枝頭雪。
畫角吹殘聲未歇。
早是一年春別。
壽陽弄粉成妝。
柔腸結結丁香。
可怕真梅輕妒,游蜂說與何妨。
斷橋邊,月兒殘缺。
點點白梅,如雪綴滿枝頭。
畫角聲吹得將殘未歇。
這早就是一年一度的春日離別。
壽陽公主正對鏡弄粉梳妝。
那柔腸百結,好似丁香的花結。
莫怕真梅心生輕妒,游蜂傳話去又何妨?
A broken bridge, a waning moon.
Snowflakes dotting the boughs, a boon.
The painted horn's lament not yet done.
Too soon, a year's spring parting has begun.
Shouyang powders her face into a bloom.
Tender heart knotted like lilac's gloom.
Fear not the true plum's light jealousy, what harm if wandering bees carry the story?
詞人借梅寫別,融入壽陽公主典故。
在情感的博弈中,以梅擬人,展現了微妙的心理張力。
描繪早春時節梅花將謝、游蜂初動的景象,隱含對春光易逝的淡淡惆悵。
春別 · 弄粉 · 柔腸 · 輕妒
東山書院編輯整理