清淮北去。
千里揚州路。
過卻瓜州楊柳樹。
煙水重重無數。
柁樓才轉前灣。
雲山萬點江南。
點點盡堪腸斷,行人休望長安。
清淮北去。
千里揚州路。
過卻瓜州楊柳樹。
煙水重重無數。
柁樓才轉前灣。
雲山萬點江南。
點點盡堪腸斷,行人休望長安。
清澈的淮河水向北流去。
千里之遙,通往揚州的路。
過了瓜洲的楊柳樹林。
但見煙水迷濛,重重無數。
船尾的舵樓才轉過前一處河灣。
雲山點點,已是江南景象。
每一點雲山都足以令人腸斷,行路之人休要再眺望長安。
Northward the clear Huai River flows.
A thousand miles to Yangzhou the roadway goes.
Past Guazhou's willows, row on row,
Through mists and waves in countless show.
The stern tower just turns round the bay.
Cloud-capped hills dot the southern sky, far away.
Each dot enough to break the heart;
Wayfarer, gaze not toward Chang'an's part.
詞人舟行淮揚,北望傷懷。
空間位移中的回望,暗含對中央治理失效的無聲質詢。
描繪北行途中煙水雲山的江南景色,抒發行人望斷肝腸的羈旅愁思。
北去 · 千里 · 重重無數 · 萬點 · 腸斷 · 休望
東山書院編輯整理