春在粉牆西,牆裡不知春色。
惟有桃花一樹,似故園曾識。
晚來攜客上南樓,山外又山隔。
準擬清明何處,問東風知得。
春在粉牆西,牆裡不知春色。
惟有桃花一樹,似故園曾識。
晚來攜客上南樓,山外又山隔。
準擬清明何處,問東風知得。
春意就在粉牆的西邊,牆內的人卻不知春色已濃。
唯有一樹桃花,仿佛曾在故園相識。
傍晚攜客登上南樓,山外又有青山阻隔視線。
盤算著清明時節該去往何處,且去問問東風可曉得。
Spring dwells west of the powdered wall, yet within, its hues go unseen.
Only a single peach tree stands, as if an old friend from my homeland.
At dusk, I bring guests up the south tower, where mountains fold beyond mountains.
Where shall we be at Clear and Bright? Ask the east wind if it knows.
客中見春色思故園。
牆內外的春色差異,暗喻認知的局限與信息的隔閡。
描繪春日尋芳卻感故園之思,隱含羈旅惆悵。
春色 · 故園 · 清明 · 晚來 · 攜客
東山書院編輯整理