整頓春衫欲跨鞍。
一杯相屬少開顏。
愁眉不似舊時彎。
未見兩星添柳宿,忍教三疊唱陽關。
相思空望會稽山。
整頓春衫欲跨鞍。
一杯相屬少開顏。
愁眉不似舊時彎。
未見兩星添柳宿,忍教三疊唱陽關。
相思空望會稽山。
我整理好春衫,準備跨鞍遠行。
共飲一杯餞別酒,卻少有歡顏。
愁眉不似舊時那般彎彎含情。
未見柳宿添上兩顆星(喻團聚無期),怎忍教人把《陽關三疊》唱起。
空懷相思,遙望會稽山。
I straighten spring robes, ready to mount and ride.
A farewell cup brings little mirth to my side.
My furrowed brow no longer holds its former graceful pride.
No twin stars grace the willow's bough, the omen denied,
How can I bear to hear the parting song thrice cried?
In vain, my longing gaze rests on Kuaiji Mountain, far and wide.
洪适抒寫離別在即的愁緒。
面對分離的博弈,情感認同在時空阻隔中經受考驗。
描寫春日離別之際的愁緒與相思,借酒消愁卻難展歡顏,遙望會稽山寄託思念。
整頓 · 跨鞍 · 相屬 · 開顏 · 相思 · 空望
東山書院編輯整理