芭蕉襯雨秋聲動。
羅窗惱破鴛鴦夢。
愁倚□簾櫳。
燈花落地紅。
枕橫衾浪擁。
好夜無人共。
莫道粉牆東。
蓬山千萬重。
芭蕉襯雨秋聲動。
羅窗惱破鴛鴦夢。
愁倚□簾櫳。
燈花落地紅。
枕橫衾浪擁。
好夜無人共。
莫道粉牆東。
蓬山千萬重。
芭蕉葉襯著雨聲,秋意隨之顫動。
羅窗惱人,驚破了鴛鴦雙棲的美夢。
她滿懷愁緒,倚靠著簾櫳。
燈花墜落在地,一片殘紅。
枕頭橫陳,被浪翻擁。
良夜美好,卻無人共度。
莫要再提那粉牆東邊的人事。
彼此相隔,猶如蓬山千萬重。
Banana leaves drum with rain, autumn's sound astir.
The silk window vexes, shattering mandarin duck dreams.
In sorrow she leans by the curtained door.
The lamp's flower falls to the ground, a dying red.
Pillow askew, quilt in waves, she lies alone.
A fine night, yet no one to share.
Speak not of what's east of the powdered wall.
Mount Penglai lies a thousand ranges far.
賀鑄寫秋夜獨處、相思阻隔的苦悶。
空間阻隔成為情感治理中無法逾越的難題。
描繪秋夜孤寂難眠,抒發獨處懷人之情。
雨 · 夢 · 愁 · 夜 · 無人
東山書院編輯整理