一雨已秋深,月色寒而靜。
夜半披衣草樹間,玉露團清影。
長笛倚樓聲,聽徹還重省。
手啟柴門倦復關,雲臥衣裳冷。
一雨已秋深,月色寒而靜。
夜半披衣草樹間,玉露團清影。
長笛倚樓聲,聽徹還重省。
手啟柴門倦復關,雲臥衣裳冷。
一場雨過後,秋意已深,
月色寒冷而寂靜。
夜半披衣漫步於草樹之間,
如玉的露水凝結成清幽的影子。
長笛聲倚樓傳來,
聽罷笛音,我重新陷入沉思。
伸手打開柴門,倦怠地又將其關上,
高臥雲山,衣裳漸感寒冷。
One rain, and deep autumn has come,
The moonlight, cold and still.
At midnight, clad in robe among grass and trees,
Jade dew gathers clear shadows until.
A long flute's sound leans on the tower,
Hearing it through, I reflect again.
Hands open the bramble gate, weary, then close it;
Lying amid clouds, my clothes grow cold then.
韓淲秋夜獨處感懷之作。
在寂靜的治理中,完成對內在週期的體認。
描繪秋夜雨後獨處時孤寂清冷的意境,抒發幽獨悵惘之情。
秋深 · 夜半 · 雲臥
東山書院編輯整理