送客過江村,況值重陽佳節。
向晚西風蕭瑟,正離人愁絕。
尊前相顧惜參商,引十分蕉葉。
回首高陽人散,負西樓風月。
送客過江村,況值重陽佳節。
向晚西風蕭瑟,正離人愁絕。
尊前相顧惜參商,引十分蕉葉。
回首高陽人散,負西樓風月。
送別客人,經過江邊的村落,又正逢重陽佳節。
黃昏時分西風蕭瑟,正是離人愁思達到頂點之時。
在酒樽前我們相看,惋惜如參商二星不得相見,斟滿那寬大的蕉葉杯。
回首望去,高陽酒徒般的友人們已然散去,徒然辜負了西樓的風月。
Seeing my guest off past the riverside village, on this Double Ninth Day.
The west wind grows desolate at dusk, as parting sorrow holds its sway.
Before the cup, we gaze, lamenting our fate like stars apart, and drain the plantain-leaf cup dry.
Looking back, the revelers at Gaoyang have scattered, leaving the west tower's breeze and moon to sigh.
高登重陽送客感懷。
在時空錯位中直面離散,揭示了人際聯結的脆弱博弈。
重陽佳節江邊送別友人,抒寫離愁別緒與宴散後的孤寂悵惘。
送客 · 離人 · 相顧 · 人散
東山書院編輯整理