春又晚。
枝上綠深紅淺。
燕語呢喃明似翦。
採香人漸遠。
草色池塘碧軟。
絲竹誰家坊院。
拂拂和風初著扇。
蜂情愁不展。
春又晚。
枝上綠深紅淺。
燕語呢喃明似翦。
採香人漸遠。
草色池塘碧軟。
絲竹誰家坊院。
拂拂和風初著扇。
蜂情愁不展。
春天又將遲暮。
枝頭上綠葉漸濃,紅花轉淡。
燕語呢喃,明快如剪。
採香的人兒漸漸走遠。
池塘邊草色碧綠柔軟。
絲竹樂聲,來自誰家的坊院?
和煦微風初起,剛夠輕搖羅扇。
蜂兒的情懷愁悶,難以舒展。
Spring is late once more.
On branches, green grows deep, red fades, a subtle lore.
Swallows' chatter, clear and crisp as scissors' shear.
The fragrance-gathering maiden slowly disappears.
The pond's edge, grass so green, a tender, jade-like sheen.
From whose courtyard house comes music, soft and keen?
A gentle, warming breeze begins to flirt with fan.
The bee's mood, laden with sorrow, cannot expand.
陳允平暮春詞,感物候變遷。
描繪春逝圖景,隱含對美好事物消逝的週期感知。
描繪暮春時節綠肥紅瘦的景色與採香人遠去的悵惘
春晚 · 採香人遠 · 蜂情愁
東山書院編輯整理