牆外鞦韆花影后。
環獸金懸,暗綠籠朱牖。
為怯輕寒猶殢酒。
同心共結懷纖手。
粉袖盈盈香淚透。
蹙損雙眉,懶畫遙山秀。
柔弱風條低拂首。
渭城歌舞春如舊。
牆外鞦韆花影后。
環獸金懸,暗綠籠朱牖。
為怯輕寒猶殢酒。
同心共結懷纖手。
粉袖盈盈香淚透。
蹙損雙眉,懶畫遙山秀。
柔弱風條低拂首。
渭城歌舞春如舊。
牆外鞦韆搖曳,在花影之後。
獸環金鈕高懸,暗綠色籠罩著硃紅窗牖。
為了怯避輕寒,依然沉溺於酒。
同心共結,懷念著她纖纖素手。
粉袖上香淚盈盈,溼透。
緊蹙損壞了雙眉,懶得描畫那遠山般的秀眉。
柔弱的柳條低垂,輕拂過頭首。
渭城的歌舞,春光還如往昔般依舊。
Beyond the wall, after the swing's flower-shadow play.
Beast-head knockers gilt, dark green veils the vermilion window's array.
To ward off lingering chill, still clinging to wine's stay.
Hearts entwined, a knot recalls her slender hand's way.
Scented tears soak through her powdered sleeves, a silent plea.
Frowning harms her twin brows, too listless to paint distant hills' beauty.
A tender willow branch, bowing low, brushes her head.
Weicheng's song and dance, spring as in days long fled.
陳允平描繪閨中春愁與回憶。
在環境博弈中個體對情感符號的堅守與重構。
描繪女子春日閨中孤寂懷人的情態,以春景反襯愁緒。
輕寒 · 殢酒 · 同心結 · 香淚 · 蹙眉 · 歌舞
東山書院編輯整理