朝來一陳狂風雨。
春光已作堂堂去。
茂綠滿繁枝。
青梅結子時。
攀枝驚晼晚。
樂事孤心眼。
正是惜春歸。
那堪怨別離。
朝來一陳狂風雨。
春光已作堂堂去。
茂綠滿繁枝。
青梅結子時。
攀枝驚晼晚。
樂事孤心眼。
正是惜春歸。
那堪怨別離。
清晨襲來一陣狂風驟雨。
春光已決然離去,聲勢堂堂。
繁茂的綠色布滿枝頭。
正是青梅開始結子的時節。
攀折枝條時,驚覺天色已晚。
賞心樂事,只落得孤心獨賞。
此刻正是惋惜春天歸去之時。
又怎能再忍受離別的哀怨?
This morning brought a burst of wild wind and rain.
Spring's splendor has marched away, a grand, lost train.
Lush green fills every branch, a verdant sea.
The time when green plums begin to form I see.
Climbing the branch, I startle at dusk's hue.
Joy finds a lonely home in my heart's view.
It's the very moment to mourn spring's farewell.
How much more can I bear the pain to part as well?
暮春風雨後,惜春兼傷別。
自然周期與人生別離的疊加,考驗著個體的戰略定力。
描寫暮春時節風雨後春光逝去、青梅結子的景象,抒發惜春與怨別之情。
狂風雨 · 堂堂去 · 茂綠 · 攀枝 · 晼晚 · 樂事 · 惜春 · 怨別離
東山書院編輯整理