万重烟霭里,隐隐见夔州。
夜静明月峡,春寒堆雪楼。
独吟谁会解,多病自淹留。
往事如今日,聊同子美愁。
万重烟霭里,隐隐见夔州。
夜静明月峡,春寒堆雪楼。
独吟谁会解,多病自淹留。
往事如今日,聊同子美愁。
在万重烟云雾霭之中
隐隐约约望见夔州城
夜色宁静明月峡畔
春寒料峭堆雪楼头
独自吟咏有谁能领会
多病之身只得滞留此地
往昔之事如同今日境遇
姑且与杜子美同怀忧愁
Through layers upon layers of mist and haze
Faintly, Kuizhou appears in a blurry phase.
Night quiet in Moon Gorge, bright
Spring chill in Snow-Heap Tower, a cold height.
Who understands my solitary chant?
Sickly, I linger, as if in a trance.
Past events are like this present day
Sharing, in vain, Du Fu's dismay.
郑谷流寓夔州时所作。
在历史周期中,个人漂泊与家国命运产生深刻共鸣。
描绘夔州峡中春夜孤寂之景,借杜甫往事抒发病中羁旅愁绪。
夔州 · 独吟 · 多病 · 子美
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理