春风白马紫丝缰,正值蚕娘未采桑。
五夜有心随暮雨,百年无节抱秋霜。
重寻绣带朱藤合,却忍罗裙碧草长。
为报西游减离恨,阮郎才去嫁刘郎。
春风白马紫丝缰,正值蚕娘未采桑。
五夜有心随暮雨,百年无节抱秋霜。
重寻绣带朱藤合,却忍罗裙碧草长。
为报西游减离恨,阮郎才去嫁刘郎。
春风中白马配着紫丝缰,
正逢养蚕女还未采桑。
漫漫长夜有心追随暮雨,
一生无贞节只能怀抱秋霜。
重寻绣带与朱藤缠绕之处,
却忍心看罗裙旁碧草疯长。
为报答他西行稍减离别恨,
阮郎刚走我便嫁作刘郎。
Spring breeze, white horse, purple silk reins,
Just when the silkworm maid hasn't picked mulberry.
Through the long nights, my heart follows the evening rain,
A lifetime without constancy, embracing autumn frost.
Again I seek where embroidered sash and red vine join,
Yet endure my silk skirt amidst the long green grass.
To lessen the sorrow of his westward journey,
Ruan Lang just left, and I'll marry Liu Lang.
唐代女子赵氏寄诗表达复杂情事。
诗中以季节与物象的周期,隐喻了个人命运的无奈流转。
以春蚕秋霜为喻,抒写女子对爱情的无望坚守与最终另嫁的无奈抉择。
无节 · 离恨 · 暮雨 · 西游 · 嫁刘郎
本诗为七言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理