终日劳车马,江边款竹扉。
残花春浪阔,小酒故人稀。
戍鼓客帆远,津云夕照微。
何由兄与弟,俱及暮春归。
终日劳车马,江边款竹扉。
残花春浪阔,小酒故人稀。
戍鼓客帆远,津云夕照微。
何由兄与弟,俱及暮春归。
整日里车马劳顿,
来到江边轻叩竹门。
残花飘零春江辽阔,
浅酌几杯故交稀疏。
戍楼鼓声中客船远去,
渡口云霞里夕阳微茫。
怎样才能让我与兄长,
都在暮春时节一同归去?
All day long, carriage and horse toil.
By the river, I knock on the bamboo gate.
Fading flowers, spring waves wide.
A little wine, old friends few.
Garrison drums, a traveler's sail distant.
Ferry clouds, evening glow faint.
How can my brother and I
Both return by late spring's end?
赵嘏宦游思亲,暮春于江边作。
在羁旅的博弈里,亲情归属成为稀缺的慰藉。
描绘江边暮春时节的羁旅孤寂与思乡之情
劳车马 · 竹扉 · 故人稀 · 兄与弟 · 归
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理