山闲苦积雨,木落悲时遽。
赏心凡几人,良辰在何处?
触石满堂侈,洒我终夕虑。
客鸟怀主人,衔花未能去。
剖珠贵分明,琢玉思坚贞。
要君意如此,终始莫相轻。
山闲苦积雨,木落悲时遽。
赏心凡几人,良辰在何处?
触石满堂侈,洒我终夕虑。
客鸟怀主人,衔花未能去。
剖珠贵分明,琢玉思坚贞。
要君意如此,终始莫相轻。
山居苦于连绵积雨,
树叶凋零悲叹时光匆遽。
知心之人能有几个?
美好时光又在何处?
水流触石声满堂,似显奢靡,
洒落之声消我整夜的忧思。
客居的鸟儿怀念主人,
口衔鲜花不忍离去。
剖分珍珠贵在界限分明,
雕琢美玉想着坚贞不移。
但愿你我的心意如此,
自始至终不要相互看轻。
The idle mountain suffers from incessant rain,
Falling leaves grieve the swift passage of time.
How many are truly understanding friends?
Where is the auspicious moment?
Water striking rocks fills the hall with extravagance,
Splashing away my worries throughout the night.
A visiting bird remembers its host,
Holding a flower, unable to depart.
Cleaving a pearl values clarity and distinction,
Carving jade contemplates firmness and constancy.
I wish your intent to be like this,
From beginning to end, never to slight each other.
张说借景抒怀,申明交友处世之道。
以剖珠琢玉为喻,强调在人际博弈中保持原则与真诚的珍贵。
借秋雨落叶之景抒发人生短暂、知音难觅的感慨,以剖珠琢玉喻交友贵在坚贞不渝。
赏心 · 良辰 · 终夕虑 · 坚贞 · 终始
本诗为五言古诗,押平声韵。
东山书院编辑整理