众坐吾独欢,或问欢为谁。
高人党茂宗,复来官宪司。
昔吾顺元和,与世行自遗。
茂宗正作吏,日有趋走疲。
及吾污冠冕,茂宗方矫时。
诮吾顺让者,乃是干进资。
今将问茂宗,茂宗欲何辞。
若云吾无心,此来复何为。
若云吾有羞,于此还见嗤。
谁言万类心,闲之不可窥。
吾欲喻茂宗,茂宗宜听之。
长辕有修辙,驭者令尔驰。
山谷安可怨,筋力当自悲。
嗟嗟党茂宗,可为识者规。
众坐吾独欢,或问欢为谁。
高人党茂宗,复来官宪司。
昔吾顺元和,与世行自遗。
茂宗正作吏,日有趋走疲。
及吾污冠冕,茂宗方矫时。
诮吾顺让者,乃是干进资。
今将问茂宗,茂宗欲何辞。
若云吾无心,此来复何为。
若云吾有羞,于此还见嗤。
谁言万类心,闲之不可窥。
吾欲喻茂宗,茂宗宜听之。
长辕有修辙,驭者令尔驰。
山谷安可怨,筋力当自悲。
嗟嗟党茂宗,可为识者规。
众人中就我独自欢喜,
有人问欢喜是为了谁。
是高人党茂宗,
又来御史台任职了。
昔日我顺应元和之政,
处世行事听任自然。
茂宗那时正做着小吏,
每日有奔走趋奉的疲劳。
等到我也玷污了官帽(做了官),
茂宗却正在矫正时弊。
他讥讽我的顺时与谦让,
说那是求取进身的资本。
如今我要问问茂宗,
茂宗你打算如何回答?
如果说我本无心于仕途,
此次前来又是为了什么?
如果说我心中有羞愧,
在此地又要被人嗤笑。
谁说万类生灵的内心,
在闲适时就无法窥探?
我想要晓喻茂宗,
茂宗你应当听一听。
长长的车辕有深深的车辙,
驾车的人命令你奔驰。
怎么可以埋怨山谷(的崎岖)呢?
应当为自己的筋力不济而悲叹。
唉呀,党茂宗啊,
你可以作为有识之士的规诫。
Amid the crowd, I alone am joyful,
Someone asks, 'Joyful for whom?'
The noble man, Dang Maozong,
Has returned to serve in the Censorate.
In the past, I complied with harmony,
Living in the world, I let myself drift.
Maozong was then an official,
Daily wearied by rushing about.
When I sullied myself with official cap,
Maozong was just rectifying the times.
He mocked my compliance and yielding,
Saying it was a means for advancement.
Now I shall question Maozong,
What words will Maozong offer?
If you say I have no true intent,
Then why have I come here again?
If you say I feel shame,
Here I am again, to be ridiculed.
Who says the hearts of all beings,
In leisure, cannot be fathomed?
I wish to explain to Maozong,
Maozong should listen.
The long carriage pole has deep ruts,
The driver orders you to gallop.
How can one blame the mountain valleys?
Your own strength should be cause for sorrow.
Alas, alas, Dang Maozong,
You may serve as a model for the discerning.
元结与友人党茂宗戏谑问答。
诗中通过友人间坦诚的认知交锋,探讨了仕途进退的本质。
诗人借与党茂宗的对话,表达对仕途进退的反思与对友人的规劝。
顺让 · 干进 · 筋力
本诗为五言古诗,押平声韵。
东山书院编辑整理