翠染琅玕粉渐开,东南移得会稽栽。
游丝挂处渔竿去,绿水夹时龙影来。
风触有声含六律,露沾如洗绝浮埃。
王猷旧宅无人到,抱却清阴盖绿苔。
翠染琅玕粉渐开,东南移得会稽栽。
游丝挂处渔竿去,绿水夹时龙影来。
风触有声含六律,露沾如洗绝浮埃。
王猷旧宅无人到,抱却清阴盖绿苔。
翠色浸染的竹子像玉一样,粉霜渐渐绽开,
从东南方移来,栽种在会稽。
游丝悬挂的地方渔竿离去,
绿水相夹之时仿佛有龙影游来。
风拂过发出声响,合乎音律,
露水沾湿如同洗净,隔绝尘埃。
王子猷的旧宅已无人到访,
竹子怀抱着清荫,覆盖着绿苔。
Jade-green bamboo, its powder gradually unfolds.
Transplanted from the southeast, Kuaiji's soil.
Where gossamer hangs, fishing rods depart.
When green waters part, a dragon's shadow comes.
Wind touches, sound contains all musical notes.
Dew moistens, washing away floating dust.
Wang Hui-zhi's old home, no one visits.
Embracing cool shade, it covers the green moss.
咏竹怀古,暗用王子猷爱竹典故。
借竹的清高与旧宅荒芜,触及文化认同的变迁与坚守。
描绘竹子在自然环境中生长,寄托对隐逸生活的向往。
翠染 · 龙影 · 清阴
本诗为七言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理