湘浦波春始北归,玉关摇落又南飞。
数声飘去和秋色,一字横来背晚晖。
紫阁高翻云羃羃,灞川低渡雨微微。
莫从思妇台边过,未得征人万里衣。
湘浦波春始北归,玉关摇落又南飞。
数声飘去和秋色,一字横来背晚晖。
紫阁高翻云羃羃,灞川低渡雨微微。
莫从思妇台边过,未得征人万里衣。
湘水之滨春波荡漾时开始北归,
玉门关草木凋零时又向南飞。
几声鸣叫飘散而去,与秋色融为一体,
排成一字横空而来,背对着夕阳余晖。
紫阁寺上空云层翻涌密布,
灞水河面低飞渡过细雨霏微。
莫要从思妇的望夫台边飞过啊,
她远行征人的寒衣还未寄达。
From southern streams in spring, they first fly north;
From Jade Pass in autumn, south they go forth.
A few calls drift away, blending with autumn's hue;
A single line sweeps across, against sunset's view.
Above Purple Pavilion, clouds roll thick and high;
Over Ba River, they cross in a drizzling sky.
Pass not by the pining wife's terrace, I pray,
For her soldier's winter coat is still far away.
晚唐吴融咏雁,暗喻羁旅。
迁徙的博弈中,个体在宏大周期里身不由己。
描写大雁春秋迁徙的轨迹,以南北往返牵动征人思妇的离愁。
北归 · 南飞 · 秋色 · 晚晖 · 征人 · 万里衣
本诗为七言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理