新春新霁好晴和,间阔吾师鄙吝多。
不是为穷常见隔,祇应嫌醉不相过。
云离谷口俱无著,日到天心各几何。
万事不如碁一局,雨堂闲夜许来么?
新春新霁好晴和,间阔吾师鄙吝多。
不是为穷常见隔,祇应嫌醉不相过。
云离谷口俱无著,日到天心各几何。
万事不如碁一局,雨堂闲夜许来么?
新春初晴天气晴好温和。
分别日久,大师您似乎过于鄙吝了。
并非因为贫穷才常常被阻隔。
只怕是嫌我醉态不愿相见。
云离开山谷口都无所依着。
太阳行至天心各自几何?
万事不如一盘棋局。
雨夜厅堂闲静,允许我来吗?
Fresh spring, new clear skies, fine and mild.
Long apart, my master, your disdain runs wild.
Not for poverty are we oft kept away.
But you dislike my drunken visits, I'd say.
Clouds leave the valley mouth, all unattached.
Sun at heaven's heart, how far have they matched?
All worldly matters pale before a chess game.
In the rainy hall, a quiet night, may you come?
韦庄寄诗禅月大师贯休。
以棋局喻世事,体现对复杂博弈的超越性认知。
诗人以新春晴和为背景,表达对禅月大师的思念与邀约,透露出对世事如棋的淡泊心境。
晴和 · 间阔 · 醉 · 万事 · 闲夜
东山书院编辑整理