仲春时景好,草木渐舒荣。
公门且无事,微雨园林清。
决决水泉动,忻忻众鸟鸣。
闲斋始延瞩,东作兴庶甿。
既事玩文墨,抱冲披道经。
于焉日淡泊,徒使芳尊盈。
仲春时景好,草木渐舒荣。
公门且无事,微雨园林清。
决决水泉动,忻忻众鸟鸣。
闲斋始延瞩,东作兴庶甿。
既事玩文墨,抱冲披道经。
于焉日淡泊,徒使芳尊盈。
仲春时节风景美好,
草木渐渐舒展繁荣。
官衙暂且没有公务,
细雨使园林更显清幽。
泉水决决地流动,
众鸟忻忻地鸣叫。
在闲适的书斋开始远望,
东边农事正兴,百姓忙碌。
公务完毕后赏玩文墨,
怀抱虚静披阅道经。
于此日渐淡泊,
徒然让美酒盈杯。
Mid-spring's scene is fine;
Plants gradually flourish and shine.
The office is quiet and free,
A light rain cleans garden and tree.
Gurgling springs start to flow;
Joyful birds sing high and low.
From my study I gaze afar—
Eastward, farmers toil where they are.
Duties done, I play with brush and ink,
Embrace simplicity, Taoist texts to think.
Here I grow daily more serene,
Only to let fragrant cups brim, unseen.
韦应物任县令时公余闲适所作。
诗中治理智慧在于平衡公务与个人精神世界的构建。
描绘仲春时节县斋公务之余的闲适生活,展现淡泊自得的文人雅趣。
仲春 · 闲斋 · 文墨 · 道经 · 淡泊
本诗为五言古诗,押平声韵。
东山书院编辑整理