周宣大猎兮岐之阳,刻石表功兮炜煌煌。
石如鼓形数止十,风雨缺讹苔藓涩。
今人濡纸脱其文,既击既埽白黑分。
忽开满卷不可识,惊潜动蛰走云云。
喘逶迤,相纠错,乃是宣王之臣史籀作。
一书遗此天地间,精意长存世冥寞。
秦家祖龙还刻石,碣石之罘李斯迹。
世人好古犹共传,持来比此殊悬隔。
周宣大猎兮岐之阳,刻石表功兮炜煌煌。
石如鼓形数止十,风雨缺讹苔藓涩。
今人濡纸脱其文,既击既埽白黑分。
忽开满卷不可识,惊潜动蛰走云云。
喘逶迤,相纠错,乃是宣王之臣史籀作。
一书遗此天地间,精意长存世冥寞。
秦家祖龙还刻石,碣石之罘李斯迹。
世人好古犹共传,持来比此殊悬隔。
周宣王在岐山南面举行盛大狩猎,
刻石记功,光辉显赫。
石头形如鼓,数量只有十个,
风雨侵蚀字迹残缺,长满青苔。
今人用纸拓印其文字,
边敲击边清扫,黑白分明。
忽然展开完整拓本却无法辨认,
仿佛惊动了蛰伏的生物纷纷逃散。
文字蜿蜒曲折,
互相交错纠缠,
原来是周宣王的史官史籀所作。
这一书迹留存于天地之间,
精妙意蕴长存却世间寂寥。
秦始皇也曾刻石记功,
碣石、之罘山留有李斯的笔迹。
世人爱好古物,还都传颂,
拿来与此石鼓文相比,差距悬殊。
King Xuan hunted grandly north of Mount Qi
Carved stone to glorify deeds, radiant and high.
Stones shaped like drums, only ten remain,
Worn by storm, moss fills gaps, obscure and plain.
Now we moisten paper to lift the text,
Beat and sweep to separate dark from light, vexed.
Suddenly unrolled, none can comprehend,
Startling hidden creatures, they flee without end.
Winding, gasping,
Intertwined, overlapping—
This was made by Shi Zhou, King Xuan's scribe.
One work left between heaven and earth,
Its essence endures in world's silent dearth.
The Qin First Emperor also carved stone,
Jieshi and Zhifu bear Li Si's mark alone.
People love antiquity, pass tales along,
But compared to this, the gap is vast and strong.
韦应物咏周秦刻石,对比石鼓文与秦碑。
通过文物对比,揭示历史认同在时间博弈中的脆弱与重构。
描述石鼓的来历、形制与文字特征,对比秦刻石突出其珍贵价值。
周宣 · 史籀 · 李斯 · 好古 · 精意 · 冥寞
本诗为杂言古诗(乐府体),押平声韵。
东山书院编辑整理