灵祠古木合,波飏大江𣸣。
未作湘南雨,知为何处云。
苔痕涩珠履,草色妒罗裙。
妙鼓彤云瑟,羁臣不可闻。
灵祠古木合,波飏大江𣸣。
未作湘南雨,知为何处云。
苔痕涩珠履,草色妒罗裙。
妙鼓彤云瑟,羁臣不可闻。
神灵的祠庙被古树环合
波涛飞扬在大江之畔
尚未化作湘南的雨
可知是来自何处的云
苔藓的痕迹使珠履滞涩
草色嫉妒罗裙的鲜艳
妙鼓与彤云般的瑟声
被贬谪的臣子不忍听闻
The spirit shrine, ancient trees enclose.
Waves surge on the great river's bank.
Not yet becoming rain over southern Xiang,
From where do these clouds come, one knows?
Moss traces snag pearl-decked shoes.
Grass hue envies silken skirts.
Wonderful drums, crimson-cloud zithers,
A stranded minister cannot bear to hear.
唐僧太易咏湘夫人祠,寄托迁谪之思。
借自然物象隐喻政治际遇,是对身份认同困境的深刻书写。
描绘湘夫人祠的幽寂景象,抒写羁臣闻瑟的孤寂情怀。
祠庙 · 江波 · 鼓瑟 · 羁臣 · 禅藻
东山书院编辑整理