万木冻欲折,孤根暖独回。
前村深雪里,昨夜一枝开。
风遰幽香去,禽窥素艳来。
明年如应律,先发映春台。
万木冻欲折,孤根暖独回。
前村深雪里,昨夜一枝开。
风遰幽香去,禽窥素艳来。
明年如应律,先发映春台。
万千树木冻得快要折断,
唯独梅的根底已回暖生机暗转。
在前村深深的积雪里,
昨夜有一枝梅花悄然开放。
寒风将它的幽香吹送远去,
禽鸟也来窥看它素雅明艳的姿容。
明年如果顺应时令律动,
愿它最早绽放,辉映春台。
All trees freeze, about to break,
But a lone root feels warmth and returns alone.
In deep snow of the village ahead,
Last night, a single branch bloomed.
Wind carries its subtle fragrance away,
Birds peek at its pure, bright beauty.
Next year, if it follows the seasonal rule,
May it bloom first, greeting the spring terrace.
齐己以早梅自喻,寄托孤高情怀。
于严寒中率先绽放,体现了在周期更替中的先发优势。
描绘寒冬中早梅凌雪独放的孤傲姿态,寄托对来年早春的期待。
孤根 · 独回 · 一枝开 · 应律 · 先发
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理