楚树雪晴后,萧萧落晚风。
因思故国夜,临水几株空。
煮茗烧干脆,行苔踏烂红。
来年未离此,还见碧丛丛。
楚树雪晴后,萧萧落晚风。
因思故国夜,临水几株空。
煮茗烧干脆,行苔踏烂红。
来年未离此,还见碧丛丛。
楚地树木雪后初晴,萧萧地在晚风中飘落。
因而想起故园的夜晚,水边几株树已空。
煮茶烧着干脆的落叶,行走苔藓踏过残红。
来年若未离开此地,还能见到碧绿丛丛。
After snow clears on southern trees
Soughing, they fall in evening wind.
Thinking of homeland nights
By water, a few stands now bare.
Boiling tea with dry, crisp leaves
Walking moss, treading on faded red.
If not leaving here next year
I'll still see these verdant clusters.
齐己见楚地雪后落叶思乡。
在生命周期的轮回中,诗人获得内在的认同。
描绘雪晴后晚风中落叶萧萧的景象,引发对故园的思念与时光流逝的感慨,并寄望来年新绿再生。
雪晴 · 故国 · 煮茗 · 来年
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理