闻说征人说,呜呜何处边。
孤城沙塞地,残月雪霜天。
会转胡风急,吹长碛雁连。
应伤汉车骑,名未勒燕然。
闻说征人说,呜呜何处边。
孤城沙塞地,残月雪霜天。
会转胡风急,吹长碛雁连。
应伤汉车骑,名未勒燕然。
听征夫们说起,
那呜咽声来自哪处边关?
孤城坐落于沙塞之地,
残月映照着雪霜之天。
料想胡地之风将转急,
吹拂着沙漠上成行的大雁。
应是为汉家车骑感伤,
功名尚未刻在燕然山。
I hear what the soldiers say,
Where is that mournful sound?
A lone town in sandy frontier,
A waning moon in frosty sky.
The Tartar wind will soon turn fierce,
Blowing geese over the long desert.
It must grieve the Han cavalry,
Whose fame is not carved on Mount Yanran.
齐己借汉喻唐,写边塞苦寒。
诗作揭示了边疆治理的长期性与功业认同的艰难。
描绘边塞孤城苦寒景象,借汉将未建功名暗喻将士的悲凉命运。
征人 · 沙塞 · 雪霜 · 胡风 · 汉车骑 · 燕然
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理