莫怪苦吟迟,诗成鬓亦丝。
鬓丝犹可染,诗病却难医。
山暝云横处,星沈月侧时。
冥搜不可得,一句至公知。
莫怪苦吟迟,诗成鬓亦丝。
鬓丝犹可染,诗病却难医。
山暝云横处,星沈月侧时。
冥搜不可得,一句至公知。
不要怪我苦心吟诗太迟缓,
待诗写成时鬓发也已如丝。
鬓发斑白尚且可以染黑,
诗中的弊病却难以医治。
在群山暝暗、云气横亘之处,
于星辰沉落、月亮西斜之时。
苦心搜寻却不可得,
唯有一句诗能到达至公的知赏。
Don't blame my slow, painstaking chanting—
When a poem's done, my temples too turn grey.
Grey hair can still be dyed,
But a poem's ailment is hard to cure.
Where mountains darken and clouds lie across,
When stars sink and the moon tilts aside.
Through deep search, nothing can be grasped—
Save that one line known to impartial judgment.
裴说寄诗给苦吟诗人曹松。
将诗病与鬓丝对比,触及创作中认知突破的艰难本质。
诗人自述苦吟作诗之艰辛,鬓发斑白仍难觅佳句,表达对诗歌艺术的执着追求。
苦吟 · 诗病 · 冥搜
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理