圣朝搜岩谷,此地多遗玩。
怠惰成远游,顽疏恣灵观。
劲飙刷幽视,怒水慑余愞。
曾是结芳诚,远兹勉流倦。
冰条耸危虑,霜翠莹遐眄。
物诱信多端,荒寻谅难遍。
去矣朔之隅,翛然楚之甸。
圣朝搜岩谷,此地多遗玩。
怠惰成远游,顽疏恣灵观。
劲飙刷幽视,怒水慑余愞。
曾是结芳诚,远兹勉流倦。
冰条耸危虑,霜翠莹遐眄。
物诱信多端,荒寻谅难遍。
去矣朔之隅,翛然楚之甸。
圣明之朝搜访岩谷,
此地多有被遗落的奇玩。
因怠惰而成就此次远游,
凭顽疏之心恣意灵观。
劲厉的狂风刷洗幽邃的视野,
汹涌的怒水震慑残存的怯懦。
昔日曾缔结芳洁的诚心,
如今远来此处勉力消除行旅倦意。
冰凌耸立引发高危之虑,
霜染翠色莹澈了远眺的目光。
外物的诱惑确实纷繁,
荒远的寻访谅难穷尽。
离去吧,这北方的边隅,
悠然前往那楚地的郊野。
The sage court searches cliffs and valleys,
This place holds many neglected delights.
Idleness leads to distant travel,
Stubborn neglect indulges spiritual viewing.
Fierce gales scour the secluded gaze,
Raging waters daunt remaining weakness.
Once I formed a fragrant sincerity,
From afar, here, I strive against travel-weariness.
Icicles evoke towering anxious thoughts,
Frosty greenery glistens in the distant glance.
Things' allure is indeed manifold,
Wild searching is surely hard to exhaust.
I depart now, the northern corner,
Carefree, to the southern wilds.
诗为《石淙》组诗末章,总结游观。
在朝廷搜访的治理背景下,完成一次对自我认知的荒远追寻。
诗人游历石淙山水时,感叹自然奇景与自身怠惰疏顽的矛盾心境。
灵观 · 劲飙 · 怒水
本诗为五言古诗,押平声韵。
东山书院编辑整理