花婵娟,泛春泉。
竹婵娟,笼晓烟。
妓婵娟,不长妍。
月婵娟,真可怜。
夜半姮娥朝太一,人间本自无灵匹。
汉宫承宠不多时,飞燕婕妤相妒嫉。
花婵娟,泛春泉。
竹婵娟,笼晓烟。
妓婵娟,不长妍。
月婵娟,真可怜。
夜半姮娥朝太一,人间本自无灵匹。
汉宫承宠不多时,飞燕婕妤相妒嫉。
花姿婵娟,荡漾在春泉。
竹影婵娟,笼罩着晓烟。
歌妓婵娟,容颜不长久。
明月婵娟,真令人怜爱。
夜半嫦娥朝拜太一神,
人间本就无灵秀匹偶。
汉宫承蒙恩宠不多时,
飞燕婕妤互相妒忌。
Flowers, graceful, float on spring streams.
Bamboos, graceful, veil the dawn mist.
Singing girls, graceful, their beauty does not last.
The moon, graceful, is truly pitiable.
At midnight, Chang'e pays homage to the Great One.
The mortal world, by nature, lacks a true match.
In Han palaces, favor was not long enjoyed.
Zhao Feiyan and Lady Ban envied each other.
孟郊借婵娟意象讽喻人世。
通过婵娟意象的对比,揭示了美好事物在历史周期中的脆弱性。
以婵娟意象串联花、竹、妓、月,借嫦娥飞燕抒写美好易逝与人间妒嫉
婵娟 · 飞燕 · 灵匹
本诗为杂言古诗(乐府体),押平声韵。
东山书院编辑整理