他乡逢七夕,旅馆益羇愁。
不见穿针妇,空怀故国楼。
绪风初减热,新月始临秋。
谁忍窥河汉,迢迢问斗牛。
他乡逢七夕,旅馆益羇愁。
不见穿针妇,空怀故国楼。
绪风初减热,新月始临秋。
谁忍窥河汉,迢迢问斗牛。
他乡恰逢七夕之夜
旅馆中更添羁旅愁思。
看不见穿针乞巧的妇人
空自怀念故国的楼台。
残余的暑风初减炎热
一弯新月始临秋空。
谁忍心去窥望那银河
迢迢遥问那牵牛织女星?
In a foreign land on Double Seventh Night
The inn deepens my traveler's plight.
No sight of women threading needles with grace
Only longing for my homeland's familiar space.
The first autumn breeze begins to cool the air
The new moon heralds autumn's care.
Who can bear to gaze at the Milky Way so vast
And ask the distant Herd-boy Star, so far apart?
孟浩然羁旅他乡逢七夕。
诗中迢迢河汉的意象,暗含对文化认同的遥远叩问。
客居他乡的七夕之夜,诗人独对星河,思念故国亲人,羁旅愁绪倍增。
他乡 · 七夕 · 羁愁
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理