平生闲放久,野鹿许为群。
居止邻西岳,轩窗度白云。
斋心饭松子,话道接茅君。
汉主思清净,休书谏猎文。
平生闲放久,野鹿许为群。
居止邻西岳,轩窗度白云。
斋心饭松子,话道接茅君。
汉主思清净,休书谏猎文。
平生闲散疏放已久
野鹿允许我结为群伴。
居住之处与西岳华山为邻
轩窗间有白云飘过。
斋戒清心以松子为饭
谈论道法交接茅君。
汉家天子若思清静无为
就休要上书劝谏狩猎之文了。
All my life long idle and unfettered
Wild deer permit me as their herd.
Dwelling neighbors the Western Peak
Through my window pass white clouds.
With purified heart, dine on pine nuts
Discuss the Dao with Lord Mao.
The Han emperor thinks of purity
Spare writing that hunting admonition.
赠诗赞隐士生活,暗含讽谏。
以隐逸姿态完成对权力博弈的疏离。
诗人描绘隐士远离尘嚣、与自然为伴的闲适生活,表达对清净无为的向往。
闲放 · 斋心 · 话道 · 清净 · 隐居
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理