耻将名利托交亲,只向尊前乐此身。
才大不应成滞客,时危且喜是闲人。
高歌犹爱思归引,醉语惟夸漉酒巾。
囗囗囗囗囗囗囗,岂能偏遣老风尘。
耻将名利托交亲,只向尊前乐此身。
才大不应成滞客,时危且喜是闲人。
高歌犹爱思归引,醉语惟夸漉酒巾。
囗囗囗囗囗囗囗,岂能偏遣老风尘。
耻于将名利之事托付亲朋。
只在酒杯前愉悦自身。
才华卓越不应成为困顿之客。
时局危难反倒庆幸是个闲人。
高声歌唱仍喜爱《思归引》曲。
醉后言语只夸赞滤酒的头巾。
[缺文]
怎能偏偏让我老于奔波风尘。
Ashamed to entrust fame and gain to kin.
I seek joy before the wine, for this self alone.
Great talent should not become a stranded guest.
In perilous times, glad to be an idle man.
Singing loud, still fond of 'Homesick Tune'.
Drunk words only praise the wine-filtering cloth.
[Text missing]
How can I be solely sent to grow old in worldly dust?
卢纶抒写乱世中疏离自守之志。
在时局博弈中,选择疏离是对个体认同的清醒捍卫。
诗人表达不慕名利、安于闲适的人生态度,在时局危难中自得超脱之乐。
名利 · 闲人 · 风尘
本诗为七言律诗(尾联上句缺),押平声韵。
东山书院编辑整理