一片白葛巾,潜夫自能结。
篱边折枯蒿,聊用簪华发。
有时醉倒长松侧,酒醒不见心还忆。
谷鸟衔将却趁来,野风吹去还寻得。
十年紫竹溪南住,迹同玄豹依深雾。
草堂窗底漉春醅,山寺门前逢暮雨。
临汝袁郎得相见,闲云引到东阳县。
鲁性将他类此身,还拈野物赠傍人。
空留棁杖犊鼻裈,蒙蒙烟雨归山村。
一片白葛巾,潜夫自能结。
篱边折枯蒿,聊用簪华发。
有时醉倒长松侧,酒醒不见心还忆。
谷鸟衔将却趁来,野风吹去还寻得。
十年紫竹溪南住,迹同玄豹依深雾。
草堂窗底漉春醅,山寺门前逢暮雨。
临汝袁郎得相见,闲云引到东阳县。
鲁性将他类此身,还拈野物赠傍人。
空留棁杖犊鼻裈,蒙蒙烟雨归山村。
一片白葛布头巾
隐士自己就能编结
在篱笆边折下枯蒿杆
姑且用来簪住花白的头发
有时醉倒在长松树旁
酒醒后头巾不见心中却还惦念
山谷的鸟儿可能衔走它却又趁便送来
野风吹去了还能再寻得
在紫竹溪南住了十年
行迹如同玄豹依托深雾隐藏
在草堂窗下滤漉春酒
在山寺门前遇上暮雨
在临汝得以与袁郎相见
闲云引路到了东阳县
淳朴的性情使他与这葛巾类似
还拈取野物赠送给旁人
只留下木杖和犊鼻裤
在蒙蒙烟雨中回归山村
A piece of white kudzu scarf
This hermit can knot by himself
By fence, he breaks a withered mugwort stem
To pin his graying hair, a makeshift gem
Sometimes drunk, he falls by tall pine's side
Sober, it's gone, but in heart does abide
Valley birds might snatch it, then bring near
Wild wind may blow it off, yet he'll find it here
Ten years by Purple Bamboo Creek's south he's stayed
Traces like black leopard in deep mist laid
Under thatched window, he strains spring-brewed wine
At mountain temple gate, meets evening rain fine
In Linru, meeting Yuan Lang, a delight
Idle clouds led to Dongyang County's sight
His simple nature makes him like this thing
Picking wild gifts to folks, offering
Leaving only staff and short pants behind
Through drizzling mist and rain, back to mountain village he's aligned.
刘言史自述隐逸生活的乐府诗。
以葛巾为象征,展现隐士在自然与社会间的身份认同构建。
诗人以白葛巾自喻,描绘隐居山野、醉卧松间的闲适生活,表达超脱尘世、自得其乐的人生态度。
潜夫 · 醉倒 · 野风 · 草堂 · 闲云 · 山村
本诗为乐府诗(杂言古诗),押平声韵。
东山书院编辑整理