野步晚悠悠,山光澹早秋。
远空沦日脚,多稼没人头。
古木蝉齐噪,深塍水慢流。
幽居回不近,秋策却堪愁。
野步晚悠悠,山光澹早秋。
远空沦日脚,多稼没人头。
古木蝉齐噪,深塍水慢流。
幽居回不近,秋策却堪愁。
野外漫步,傍晚悠然,
山色淡淡,正是早秋。
远空吞没了落日余晖,
繁茂的庄稼高过人头。
古树上蝉声齐鸣,
深田埂边水流缓慢。
幽静的居所离此不远,
但手中的秋杖却令人发愁。
A leisurely evening walk in the wilds.
Mountain hues pale in early autumn.
The distant sky swallows the sun's last rays.
Abundant crops rise above a man's head.
On ancient trees, cicadas clamor in unison.
In deep field banks, water flows slowly.
My secluded dwelling is far from here.
Yet this autumn staff brings me sorrow.
诗人秋日傍晚田野漫步所见。
田园丰饶反衬个人愁绪,是内在认知与外部世界的疏离。
描绘秋日傍晚山野漫步所见萧瑟景象,抒发幽居孤寂之愁绪。
野步 · 早秋 · 蝉噪 · 水慢流 · 幽居
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理