胡兵一动朔方尘,不使銮舆此重巡。
清洛但流呜咽水,上阳深锁寂寥春。
云收少室初晴雨,柳拂中桥晚渡津。
欲问升平无故老,凤楼回首落花频。
胡兵一动朔方尘,不使銮舆此重巡。
清洛但流呜咽水,上阳深锁寂寥春。
云收少室初晴雨,柳拂中桥晚渡津。
欲问升平无故老,凤楼回首落花频。
胡人兵马一动朔方便起烟尘
致使皇帝车驾不再到此重游
清澈的洛水只流淌着呜咽的水声
上阳宫深深锁住寂寥的春色
少室山云收雨歇初晴
杨柳拂过中桥的晚渡码头
想询问太平往事却已无故老
回首凤楼只见落花纷纷
Northern troops stirred dust in the frontier zone
The royal carriage never came here again.
Clear Luo River only flows with sobbing sound
Shangyang Palace locks deep a lonely spring in vain.
Clouds clear from Shaoshi after rain just passed
Willows brush Mid-Bridge at evening ferry at last.
Wishing to ask of peace, no elders remain
Turning to Phoenix Tower, falling blossoms rain.
李郢经过洛阳旧都,感怀安史之乱后的衰败。
描绘都城荒寂,是对历史周期中权力转移的沉静记录。
描绘洛阳城在战乱后的荒凉景象,抒发对盛世不再的深沉感慨。
胡兵 · 銮舆 · 寂寥春
本诗为七言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理