相见未逾月,堪悲远别离。
非君谁顾我,万里又南之。
雨逼清明日,花阴杜宇时。
愁看挂帆处,鸥鸟共迟迟。
相见未逾月,堪悲远别离。
非君谁顾我,万里又南之。
雨逼清明日,花阴杜宇时。
愁看挂帆处,鸥鸟共迟迟。
相见还不到一个月
真可悲又要远别分离。
若非您还有谁会眷顾我
此行又要前往万里之南。
雨水逼迫着清明时节
花荫里传来杜宇啼鸣时。
忧愁地望着挂起船帆的地方
只有鸥鸟与我一同迟迟不去。
Meeting not yet a month past
How mournful, this distant parting.
If not for you, who would care for me?
Ten thousand li again heading south.
Rain presses on the Qingming day
Amid blossoms' shade, the cuckoo's time.
Sorrowfully I watch where the sail is hoisted
Gulls and birds together linger, slow.
李建勋于南唐送友人南行。
在离散的语境中,道出了对稳固人际认同的深切依赖。
描写清明时节送别友人南行的依依不舍之情
远别离 · 万里 · 愁 · 迟迟 · 顾我
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理