江村秋雨歇,酒尽一帆飞。
路历波涛去,家惟坐卧归。
岛花开灼灼,汀柳细依依。
别后无余事,还应埽钓矶。
江村秋雨歇,酒尽一帆飞。
路历波涛去,家惟坐卧归。
岛花开灼灼,汀柳细依依。
别后无余事,还应埽钓矶。
江边村庄秋雨停歇。
酒已饮尽,一片孤帆飞驰。
前路将历经波涛而去。
家中唯有坐卧盼你归。
岛上鲜花开得绚烂夺目。
汀洲杨柳细枝轻柔依依。
分别之后我别无他事。
只应打扫那钓鱼的石矶。
The autumn rain stops by the riverside village.
With wine finished, a lone sail flies away.
Your path goes through waves and billows.
Home awaits your return to rest and stay.
Island flowers bloom in dazzling red.
Riverside willows sway with slender grace.
After parting, there's nothing left to do.
But to sweep the fishing rock, awaiting your trace.
李白送别吴地归客。
诗中归家意象,暗含对稳定治理秩序的深层认同。
描绘秋雨初歇后江边送客归乡的场景,通过自然景物与归途想象表达对友人闲适归隐生活的期许。
归吴 · 酒尽 · 坐卧 · 灼灼 · 依依 · 扫钓矶
本诗为五言律诗,押平声韵。
东山书院编辑整理