龙马花雪毛,金鞍五陵豪。
秋霜切玉剑,落日明珠袍。
鬬鸡事万乘,轩盖一何高。
弓摧南山虎,手接太行猱。
酒后竞风采,三杯弄宝刀。
杀人如剪草,剧孟同游遨。
发愤去函谷,从军向临洮。
叱咤万战场,匈奴尽奔逃。
归来使酒气,未肯拜萧曹。
羞入原宪室,荒淫隐蓬蒿。
龙马花雪毛,金鞍五陵豪。
秋霜切玉剑,落日明珠袍。
鬬鸡事万乘,轩盖一何高。
弓摧南山虎,手接太行猱。
酒后竞风采,三杯弄宝刀。
杀人如剪草,剧孟同游遨。
发愤去函谷,从军向临洮。
叱咤万战场,匈奴尽奔逃。
归来使酒气,未肯拜萧曹。
羞入原宪室,荒淫隐蓬蒿。
骏马有着龙纹般的雪白鬃毛,
金鞍上坐着五陵的豪侠。
秋霜般锋利的玉剑,
落日映照下闪光的明珠袍。
为天子斗鸡取乐,
车盖轩昂何其高。
弓能射杀南山猛虎,
手可擒拿太行猿猴。
酒后竞相展现英姿,
三杯下肚便舞弄宝刀。
杀人如同割草般轻易,
与剧孟那样的游侠同游。
发愤离开函谷关,
从军奔赴临洮。
叱咤于万军战场,
匈奴尽数奔逃。
归来后借酒使气,
不肯向萧何曹参那样的高官跪拜。
羞于进入原宪那样的贫士之室,
宁愿在放纵中隐居于蓬蒿之间。
Steed with dragon-like, snow-flower mane,
Gold saddle of a noble from Five Mounds.
Autumn frost sharpens his jade sword,
Setting sun brightens his pearl robe.
He cockfights for the emperor's pleasure,
How high his carriage canopy flies!
His bow subdues the tiger of South Mountain,
His hand catches the monkey of Taihang.
After wine, he vies in gallant style,
Three cups, then he plays with his treasured blade.
Killing men is like cutting grass,
He roams with heroes like Ju Meng.
In high dudgeon, he leaves Hangu Pass,
Joins the army heading toward Lintao.
Shouting commands on myriad battlefields,
The Xiongnu all flee in panic.
Returned, he vents his wine-fed pride,
Unwilling to bow to ministers.
Ashamed to enter a poor scholar's hut,
He hides in wild indulgence among the weeds.
李白借游侠抒写功成不居的傲岸。
诗中游侠的终极博弈,是功成后对权力秩序的主动疏离。
描绘一位武艺超群、豪放不羁的游侠形象,展现其从军报国、功成不受赏的侠义精神。
五陵豪 · 杀人如剪草 · 匈奴尽奔逃
本诗为五言古诗,押平声韵。
东山书院编辑整理