来多不似客,坐久却垂帘。
虹收千嶂雨,潮展半江天。
诗因试客分题僻,棋为饶人下着低。
伤心尽日有啼鸟,独步残春空落花。
唯陪北楚三千客,多话东林十八贤。
乍当暖景飞仍慢,欲就芳丛舞更高。
来多不似客,坐久却垂帘。
虹收千嶂雨,潮展半江天。
诗因试客分题僻,棋为饶人下着低。
伤心尽日有啼鸟,独步残春空落花。
唯陪北楚三千客,多话东林十八贤。
乍当暖景飞仍慢,欲就芳丛舞更高。
来得多了就不像客人。
坐得久了却垂下帘子。
彩虹收敛了千山万壑的雨,
潮水铺展开半江的天空。
诗因为要考较客人而分得题目生僻,
棋为了让人而落子低下。
整日伤心只因有啼叫的鸟儿,
独自漫步在残春里空对着落花。
只陪着北楚的三千门客,
多谈论东林的十八位贤人。
刚逢温暖景色,飞得仍然缓慢,
想要靠近芬芳的花丛舞得更高。
Coming often, not like a guest;
Sitting long, yet lowering the curtain.
The rainbow gathers rain from a thousand peaks;
The tide unfolds half the river's sky.
Poems, for testing guests, get oddly assigned topics;
Chess, to concede, is played with low moves.
All day, saddened by the crying birds;
Alone pacing in late spring, amid empty falling flowers.
Only accompanying three thousand guests of Northern Chu;
Much talk of the eighteen worthies of Eastern Grove.
Just in warm scenery, flying still slow;
Wishing to dance toward fragrant thickets, even higher.
此为可朋散佚诗句的合集。
这些诗句展现了诗人对世事周期与内心幽微的敏锐捕捉。
描绘春日雨后江天澄澈、花鸟自适的闲居景象,流露超然物外的隐逸情怀。
垂帘 · 啼鸟 · 残春
本诗为句(杂言集句),押平声韵。
东山书院编辑整理